Testurteil: "47%"
Test: Einzeltest: Dark Void
Zitat: Wie dacht dat het na alle successen in 2009 stilletjes worden rond CapCom, vergist zich. Want naast een nieuwe versie van Street Fighter IV komen zij ook met een gloednieuwe game, in de vorm van Dark Void. Steven bond een jetpack op zijn rug en vloog het avontuur tegemoet. Gamedesign is een lastig iets. Er zijn bepaalde valkuilen waar men makkelijk invalt, maar van de gemiddelde ontwikkelaar van vandaag de dag kunnen we inmiddels een zekere basiskwaliteit verwachten. Er verschijnen af en toe nog wel slechte games, maar totale wanproducten, zoals het inmiddels legendarische Rogue Warrior, zijn toch heel wat schaarser geworden dan decennium jaar geleden. Airtight Games, een relatief nieuwe studio met alleen Crimson Skies: High Road To Revenge op hun naam, maken echter een aantal opvallend knullige fouten met Dark Void. Fouten die bij vlagen zulke frustrerende momenten opleveren dat ze bijna komisch werden, als het allemaal niet zo pijnlijk was. Al met al best zonde, want Dark Void als concept heeft zeker potentie. Mix De gameplay kent een bonte verzameling onderdelen, maar tegelijkertijd blijken diezelfde onderdelen ook allemaal geplaagd te worden door de nodige mankementen. Wat betreft stijl en sfeer is Dark Void te beschrijven als een mix tussen Uncharted en de film The Rocketeer. Held William Augustus Grey is zo doorsnee als het maar kan, en lijkt met zijn retro leren jasje oprecht veel op de Rocketeer. Hij komt tijdens een vlucht door de Bermuda Triangle in de problemen en stort neer. Als hij bijkomt, bevindt William zich in een vreemde wereld, waar de overgebleven mensen in een oorlog zijn verwikkeld met een mechanisch buitenaardse ras, The Watchers genaamd. Er hoeven geen awards te worden uitgedeeld voor meest originele setting of verhaal, maar dit zijn wat mij betreft geschikte ingrediënten voor een aardig avontuur. Het probleem zit ´m dan ook vooral in de uitvoering. Raadsels Allereerst hebben we de graphics. De personages zijn goed te doen, in ieder geval op de scherpe monitor waar ik de game op speelde. De omgevingen schieten echter in meerdere opzichten tekort. Soms is er daadwerkelijk sfeer aanwezig in een level, maar de afwezigheid van hoogwaardige textures verstoort de boel. Dan hebben we de delen waar je met vuurwapens The Watchers te lijf moet. Het richten zelf is een onprettige aangelegenheid, een irritatie die wordt versterkt door de slechte hitboxes op vijanden. Je kunt ook schuilen achter objecten en langs randen schieten, maar om onverklaarbare redenen is er voor gekozen om ons tijdens deze momenten de crosshair te ontnemen, waardoor richten nagenoeg onmogelijk wordt. Ook zijn er ´vertical platforming´ onderdelen. Het idee is leuk; de camera draait zodat je langs randen naar beneden of boven kunt slingeren. Het schieten op deze momenten gebeurt wederom zonder crosshair. Ik liet door dit gemis vijanden links liggen en sjeesde strak door. Ook tijdens vuurgevechten rende ik maar zo snel mogelijk naar mêlee afstand voor een gewone vuistslag, zo slecht is het richten uitgewerkt. Nog een design raadsel zijn de lege delen van sommige levels. Vijanden zijn zo voorspelbaar geplaatst dat het echt aanvoelt als een voorgeprogrammeerde wave. Door al deze elementen voelt Dark Void aan als een game die nog een klein jaar had moeten worden door ontwikkeld. Dat is zonde, want het voelt tevens aan als een game die na dat jaartje erg vermakelijk had kunnen zijn. Conclusie Jammer dat men niet wat meer ontwikkeltijd heeft genomen/gekregen want potentie is er zeker. In de huidige vorm laat Dark Void echter te veel steken vallen.
