Testurteil: "9.4/10"
Test: Einzeltest: NieR: Automata
Zitat: Pro:
+ Meerdere keren spelen
+ Fenomenale muziek
+ PlatinumGames-actie
+ Verhaal met diepgang
+ Yoko Taro-gekte
Contra:
- Grafisch niet de sterkste
- Enkele bugs
- Verwarrende mini map
- Camera kan lastig doen
Omdat NieR: Automata zich duizenden jaren na het origineel afspeelt, is het niet noodzakelijk om het eerste deel te kennen. NieR: Automata bevat echter wel verwijzingen naar het origineel en een een paar geliefde personages maken hun opwachting. Ook een locatie uit NieR speelt een kleine rol en dat maakt het dus wel leuk om wat van het achtergrondverhaal te kennen. Niet alles is geweldig, want de mini map is door zijn stijl soms juist moeilijk te lezen. Kleine problemen met de camera noemde ik al en op de een of andere manier trof ik in de eerste uren wat bugs aan, waarvan één mij zelfs noodzaakte om opnieuw te beginnen en een andere zorgde ervoor dat ik een essentiële trap niet meer kon beklimmen. Dat klinkt als een groot bezwaar, maar het gebeurde daarna niet meer en dat is waarschijnlijk te danken aan de day-one patch die ik al snel binnen kreeg. Alles bij elkaar is NieR: Automata véél meer dan een uitdagend kort rokje en moddervette actie. Er is nog veel meer te zeggen over het Souls-achtige manier om de plug-in chips van andere spelers te harvesten , over de knettergekke bazen en de enorme WTF-momenten, maar daarmee breng ik de onbevlekte ervaring van de toekomstige speler in gevaar. NieR: Automata is volledig uniek en in staat om zelfs na de aftiteling het fundament onder je weg te slaan. Een afsluiter dan; dit is een klassieker, met deze keer ook een dikke en verdiende score. Het is de beste Taro-game tot op heden, maar ik vrees echter dat dit alsnog niet genoeg is om de grote massa aan te spreken. Hoe dan ook is dit wat mij betreft een van de grote emotionele hoogtepunten van het nu al fantastische gamejaar 2017.
