Eidos Just Cause 2 PS3

Zitat: JJ is niet zo van de sandbox games. Te weinig geduld voor al dat heen en weer gereis. Dus als hij een hoog cijfer aan Just Cause 2 geeft, moet er wel iets heel speciaals aan de hand zijn… Ik hou niet van sandbox games. Ik kan niks met die vrijheid, het maakt me onrustig. Ik wil niet zelf bepalen waar ik naar toe ga, met de kans dat ik een kwartier in een kut te besturen auto aan het rijden ben om uiteindelijk uit te komen bij een flutmissie. Ik wil vanaf het begin aan de hand genomen worden, van hoogtepunt naar hoogtepunt. Van volvette actie naar doldriest drama. Games als GTA en Crackdown boeiden me weliswaar de eerste uren omdat ze goed in elkaar staken en een interessant verhaal en coole personages kenden, maar daarna verloor ik al snel ik de interesse. Het tempo van een zandbak game ligt gewoon te laag voor mij, en veel van de typische opdrachten kunnen mij maar matig boeien. Die neppe races tegen de klok, het begeleiden van een konvooi, het wegbrengen van een pakketje of het praten met NPC’s… ik haat ‘t! Het realisme en de traagheid van het echte leven ervaar ik al elke dag. Waarom ik dan toch Just Cause 2 kreeg toegeworpen door redactiechef Jeroen? Omdat de game bol staat van dom geweld, en dom geweld en mijn persoontje, dat is nu eenmaal een perfecte combinatie. Don´t judge a book... Ik heb de allereerste Just Cause uitgeprobeerd en me zeker vermaakt met de stuurse held Rico Rodriguez op het Caribische eiland San Esperito. Het zweven door de lucht, het jatten van voertuigen, het knallen met twee guns tegelijk... geinige shit allemaal. Maar de frustratie over de matig uitgewerkte besturing ging uiteindelijk overheersen en de opdrachten waren zowel visueel als qua actie dertien in een dozijn. GTA met een Latijns Amerikaans sausje erover en dan minder. Een slechte taco zeg maar. Geen goede vooruitzichten voor Just Cause 2 dus, ook omdat developer Avalanche Studios maar weinig aan het basisconcept van de zandbakkert heeft veranderd. Nog steeds is Rico Rodriguez de grommende held. Nog steeds schijnt de zon in het spel met de eilandengroep Panua als lommerrijke plek waar alles zich afspeelt. Nog steeds fladdert en zweeft Rico door de lucht, nog steeds kun je met een bonte verzameling aan voer-, vlieg- en vaartuigen je gang gaan en nog steeds kun je twee guns tegelijkertijd afschieten. Maar hebben we niet allemaal geleerd dat je een boek niet op zijn omslag moet beoordelen… Even ademhalen Ik zal je in alle eerlijkheid vertellen dat Just Cause 2 in de eerste paar uur van mijn reviewsessie als een dolle stier op een mager zesje afstevende. Mijn eerste indruk was dat de game in alles niet meer dan een grafisch betere versie van de eerste JC was. Het sturen van de wagens was nog steeds lastig omdat ze bij elke rem-actie als een dolle in het rond spinden. De grappling hook werkte bij lang niet altijd. De NPC’s raakten je altijd terwijl jij ze niet zag en het reizen van de ene naar de andere opdracht duurde zelfs met een helikopter tergend lang. Gelukkig was ik zo verstandig om het spel even opzij te leggen en een aantal maal diep adem te halen… Want hoewel ik nog steeds van mening ben dat de besturing van de voertuigen niet al te sterk is, bleek ik er met wat oefenen best mee uit de voeten te kunnen. De auto-aim functioneerde bovendien lekker waardoor ik de CPU’s goed trof, en toen ik eenmaal door had dat je de grappling hoek echt secuur op iets tastbaars moest richten, kon ik het matige bewegen van Rico ook compenseren. En zeg nu zelf; in GTA lopen, bewegen en sturen die gasten ook allemaal alsof ze drie liter zelfgestookte wodka op hebben. Sandbox games kennen nu eenmaal niet dezelfde motoriek en soepelheid als een first-person shooter of een goede third-person action adventure.

Zitat: Pros: + hohe Weitsicht + tolle Effekte (Wasser, Explosionen, HDR, Feuer) + Wetter + dynamischer Tag-/Nachtwechsel + flüssige Animationen + Physik + Surround-Effekte + coole Musik + Waffengeräusche + sehr einfache Steuerung (Figur&Fahrzeug) + Teleport + spaßiger Enterhaken + große Spielwelt + abwechslungsreiche Aufträge + min. 20 Stunden Spielzeit + zahlreiche Fahrzeuge und Waffen + Upgrades für Ausrüstung und Vehikel + viele "Easter-Eggs" Cons: - gelegentliche Slowdowns und Clippingfehler - deutsche Synchronisation - manchmal Übersichtsprobleme - lieblose Story - lange Wege - strohdumme KI - kein Mehrspieler - Modus - einige Effekte nur für NVIDIA Grafikkarten (PC)

Zitat: Positiv: + vielseitige Einsatzmöglichkeiten des Enterhakens + weitläufige, frei begehbare Spielwelt + druckvolle Explosionen + hübsche, abwechslungsreiche Kulisse samt Tagund Nachtwechsel + tonnenweise Aufträge + Upgrade-System für Waffen und Fahrzeuge + praktischer „Schwarzmarkt“ + vielfältige Fortbewegungsmöglichkeiten + abgedrehte Stunts + jede Menge Action + großer Umfang + es gibt viel zu entdecken + Video-Mitschnitt (PS3-exklusiv) Negativ: - schwammige Fahrzeugsteuerung - genreüblicher Grafikaufbau - dünne Story - nervige Ladepausen - oftmals ideenlose Einsatzziele - durchwachsene KI - austauschbare Charaktere - Synchro könnte besser sein - fehlende Struktur im Aufbau - kein Multiplayer - mitunter schwache Texturen

Zitat: Pro: riesige Spielwelt enormer Handlungsfreiraum überdrehte Acton mit grandiosen Stunts umfangreicher Fuhrpark und Waffenarsenal zahlreiche Missionen tolle Präsentation Contra: Missionsdesign auf Dauer etwas eintönig Handlung wird erst mithilfe von Chaospunkten fortgeführt größtenteils dämliche KI Geschichte etwas dünn und bruchstückhaft erzählt Ich bin eigentlich ein großer Fan von Open-World-Spielen. Und wer darauf steht, einfach mal loszuziehen und es ordentlich krachen zu lassen, findet in Just Cause 2 die Erfüllung seiner wildesten Träume. Spielmechanik, Optik, der fiktive Staat Panau... einfach alles ist auf abgedrehte Action ausgelegt. Andererseits finde ich es nervig, dass ich dazu gezwungen werde, Chaos zu verbreiten, nur um die nächste Handlungsmission freizuschalten. Auch hätte ich mir etwas mehr Abwechslung bei den Missionen und eine lebendigere Spielwelt gewünscht. Wer darauf verzichten kann und einfach Spaß (fast) ohne Grenzen haben will, darf Just Cause 2 ohne Zögern kaufen.

Zitat: Wer eine umfangreiche Story oder spielerischen Tiefgang erwartet, der hat in der Welt von Just Cause 2 nichts verloren, das ist klar. Wer dagegen einfach nur pure Unterhaltung in Perfektion sucht, der ist hier genau richtig. Sei es die Action oder sei es der Humor (Es gibt sogar eine Nebeninsel, die eine Anspielung auf das anfangs erwähnte Lost ist) – Die Mannen von Avalanche haben den Bogen raus.