Testurteil: "84%"
Test: Einzeltest: Supreme Commander 2
Zitat: Deel 1 van Supreme Commander was te beschouwen als de spirituele opvolger van Total Annihilation en een grote stap vooruit. Met Supreme Commander 2 lijken Chris Taylor en zijn mannen juist weer een stapje terug te doen. Supreme Commander was een beest van een strategiespel. Letterlijk, want de gigantische beeldvullende Mechs en superunits waarmee je door de omgevingen heen ploegde, waren sensationeel. Maar je diende ook een beest van een PC te hebben, wilde het spel een beetje vlotjes draaien, en dan nog oogde het spel niet technisch hoogstaand. Voor SC2 heeft men het juist omgedraaid. Gas Powered Games wil dat haar vervolg ook op computers draait die al wat langer meegaan. Bovendien komt de game, net als deel 1, ook naar de Xbox 360 en daar lijkt grafisch rekening mee te zijn gehouden. Met andere woorden: grafisch valt de game een tikkie tegen, maar de gameplay is nog altijd om van te smullen, al zijn er wel de nodige veranderingen doorgevoerd. Minder hardcore Opnieuw zijn de drie strijdende partijen, The Cybran, de United Earth Federation en de Illuminate, van de partij, waarbij laatstgenoemde een afscheiding is van de Aeon uit deel 1. Het grote verschil met SC1 zit ‘m vooral in de schaal en de aanpak van de battles. In het eerste deel was je vaak heel lang aan het wachten voor je met een beeldvullende supereenheid aan de bak kon. Bovendien waren de maps voor RTS begrippen behoorlijk groot. Omdat deel 2 wat minder grootschalig is, zijn de battles nu wat sneller en leveren ze meer instant fun op. In vergelijking met andere RTS titels is SC2 echter nog steeds diepgravend en complex, maar de game is simpel gezegd wat minder hardcore geworden. Dat valt al direct op tijdens de achttien missies tellende singleplayer campagne waarin je achtereenvolgens het verhaal vanuit het perspectief van de UEF, de Illuminate en de Cybran meemaakt. Inderdaad ‘slechts’ zes missies per kant dus, maar ze worden redelijk goed opgebouwd en fungeren tevens als een goede introductie van de drie strijdende partijen en hun mogelijkheden. Mechanische Godzilla´s Naast Mass en Energy speelt Research een belangrijke rol. Met deze onderzoekspunten kun je je legers upgraden en bonussen unlocken die variëren van het sneller binnenslepen van resource tot het goedkoper worden van bepaalde eenheden. Al spelend open je steeds meer onderdelen van je Research tree en kun je, naar eigen inzicht en smaak, los gaan met het uitgebreide arsenaal aan units, upgrades en mogelijkheden. Zo kun je bijvoorbeeld watereenheden zo upgraden dat ze naar verloop van tijd zich ook over land kunnen begeven, om maar eens iets te noemen. Natuurlijk ligt de grootste aantrekkingskracht in het inzetten van de Experimental Units die ogen als mechanische Godzilla’s, Krabben, Reusachtige Tanks of het broertje van Optimus Prime. En, zoals gezegd, heb je die veel sneller tot je beschikking, vooral in multiplayer battles. Hardcore SC fans zullen dit wellicht als een ‘knieval naar de mainstream’ beschouwen, maar ik vind dit een juiste beslissing van de makers.
